Odsłoń, krzyknij

Odsłoń, krzyknij

Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1972

Książka ta oparta jest na obserwacjach autora dotyczących funkcjonowania małomiasteczkowej społeczności z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. W jej kręgu bowiem rozgrywa się interesujący dramat osobistych losów bohaterów utworu, ściśle powiązany z naczelnym w powieści problemem sprawowania władzy. Pokazując splot rozmaitych konfliktów, w jakich uwikłane jest działanie bohaterów, ich klęski i zwycięstwa, a także wartość podjętych decyzji – szczególnie wiele uwagi poświęcił autor budowaniu swoistego nastroju i klimatu toczonych rozmów i monologów wewnętrznych, pogłębiających podjęty problem, a zarazem stanowiących istotną wartość artystyczną książki.

Świat człowieka poddany jest nieustającej próbie. Tak jak nie można wyzwolić się od własnej świadomości, tak nie można uwolnić się od innych ludzi. Między tymi granicami odnajdujemy nasz los osobisty. Podobnie dzieje się z bohaterami tej powieści. Małe miasteczko, gdzie rozgrywają się ich dramaty, stanowi swoiste theatrum, w którym stają się o wiele bardziej widoczni. Czy w wielkim świecie, jaki nas otacza, nie powstaje theatrum dla każdego, gdzie musi się rozegrać to, co konieczne, aby można powiedzieć, że żyjemy?

Powieść „Odsłoń, krzyknij” została nagrodzona na Poznańskim Konkursie Literackim w 1971 roku.